l moccioso ha scritto che avevo un sorriso sul viso: “nessuna resistenza ai blocchi”. In altre parole, la madre ripeteva il numero: era un ragazzino al mattino, e “Wojtka nie ma jak prosić, bo zły”. Zawiozłam leki w piątek. Mama czekała price furtce, z torbą

Milczał tak długo, il pomyślałam, il się rozłączył.

– Una mamma di chciała?

“È Zapytam.

Zapytałam è lo stesso ragazzo. Mama słuchała, patrząc nel suo kwiaty sul balcone, które zdążyły wypuścić nowe pąki.

– Prezzo basso – powiedziała. – Ugotuję rosół. Solo niech nie pali w kuchni.

Non era przebaczenie. Non era zapomnienie. Era una sorta di veridicità – il risultato della prova della razza di Gesù.

Per continuare a leggere, clicca su ( SUCCESSIVA 》) qui sotto!